Aktualności
ddd554a000saaq

K O M U N I K A T
Rozporządzenie Rady Ministrów
w sprawie obowiązku zakrywania ust i nosa

Zgodnie z projektem rozporządzenia Rady Ministrów, od 16 kwietnia, osoby przebywające w kościołach i kaplicach, mają obowiązek zakrywania ust i nosa za pomocą maseczki lub części odzieży [przyp. dotyczy to wiernych, kościelnego, organisty, służby liturgicznej – także czytających i śpiewających]. Z tego obowiązku wyłączeni są duchowni sprawujący „kult religijny, w tym czynności lub obrzędy religijne, podczas jego sprawowania” – przypomina rzecznik KEP ks. Paweł Rytel-Andrianik.
Rzecznik Episkopatu podkreślił, że przedstawiony w środę projekt rozporządzenia Rady Ministrów zakłada, że obowiązek zakrywania ust i nosa za pomocą części odzieży, przyłbicy, maski albo maseczki, dotyczy również miejsc kultu religijnego.
Ks. Rytel-Andrianik dodał, że zgodnie z opublikowanym projektem rozporządzenia, ten obowiązek nie stosuje się w przypadku „duchownego sprawującego kult religijny, w tym czynności lub obrzędy religijne, podczas jego sprawowania”.
„Z obecnego zapisu wynika, że księża nie muszą zakrywać ust i nosa tylko podczas sprawowania Mszy św. lub innej posługi liturgicznej. W innych sytuacjach, np. w kościele, na terenie przykościelnym [przyp. także podczas przejścia z plebanii do zakrystii], w zakrystii, w kancelarii parafialnej, są zobowiązani mieć maseczkę ochronną lub – zgodnie z przepisami – zakryć usta i nos” – powiedział rzecznik Episkopatu.
Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski

STOLICA APOSTOLSKA UDZIELA SPECJALNYCH ODPUSTÓW DLA WIERNYCH W OBECNEJ 

SYTUACJI PANDEMII

JAK DOBRZE PRZEŻYĆ MSZĘ ŚWIĘTĄ ZA POŚREDNICTWEM MEDIÓW?

Aktywne uczestnictwo we Mszy Świętej transmitowanej przez radio, telewizję czy internet wymaga przede wszystkim skupienia. Duchowa łączność mimo fizycznej nieobecności w kościele oznacza nastawienie się na przeżywanie Eucharystii, zjednoczenie z Panem, słuchanie Jego słowa.
Duchowej łączności i aktywnego uczestnictwa w transmisji Mszy Świętej nie da się osiągnąć wykonując równolegle inne czynności – np. gotując obiad, prowadząc domowe rozmowy czy przeglądając Facebooka. Dobrze przeżyta Eucharystia to ta, na której skupimy nasze myśli i zaangażujemy serce, a nie tylko odsłuchamy „przy okazji” czy „w tle”.
Transmisja powinna być zawsze na żywo – nie można odtwarzać Eucharystii. Kościół zachęca nas, żeby transmisje Mszy Świętych przeżywać w domach wspólnie, w gronie rodzinnym. Warto przy tym zaznaczać ten wyjątkowy moment niedzieli przez odświętny strój; podobnie jak w kościele, wyłączyć na ten czas telefon.
Dla duchowego uczestnictwa ważne jest również zaangażowanie w śpiew czy odpowiedzi w dialogu z celebransem. Pomocne będzie także przyjmowanie postawy takiej, jak w czasie liturgii przeżywanej w kościele, czyli np. wstając na Ewangelię czy klęcząc w trakcie modlitwy eucharystycznej.
Nie mając możliwości przyjęcia Komunii Świętej sakramentalnie, poprzez spożycie Ciała i Krwi Chrystusa, można Ją przyjąć duchowo.

Na podstawie artykułu ks. dr. Krzysztofa Porosło

KOMUNIA DUCHOWA
Istnieje możliwość przyjmowania Komunii w sposób duchowy. Kongregacja Nauki Wiary w dokumencie z 1983 r. stwierdziła, że chrześcijanin może otrzymać owoce sakramentu za pośrednictwem samego tylko pragnienia Eucharystii (zob. Kongregacja Nauki Wiary, Sacerdotium ministeriale, 6.08.1983, 4.), zaś papież Benedykt XVI przypomniał, że „nawet wtedy, kiedy nie jest możliwe przystąpienie do sakramentalnej Komunii, uczestnictwo we Mszy Świętej pozostaje konieczne, ważne, znaczące i owocne. W tej sytuacji dobrze jest żywić pragnienie pełnego zjednoczenia z Chrystusem, za pomocą, na przykład, praktyki komunii duchowej” (Sacramentum caritatis, 55).
Praktyka Komunii duchowej w nauczaniu Kościoła dotyczy zwłaszcza chrześcijan cierpiących z powodu prześladowań czy braku kapłanów, ale zaleca się ją także wszystkim, którzy z innych, obiektywnych względów nie mogą uczestniczyć we Mszy świętej, na przykład chorym, czy uwięzionym. Aktualna sytuacja związana z pandemią i możliwością zarażania się wpisuje się w katalog wyżej wymienionych przyczyn aktów Komunii duchowej.
Mogą ją przyjmować wszyscy, także ci, którzy przyjęli Komunię Świętą w danym dniu w kościele. Co więcej, można ją praktykować wielokrotnie w ciągu jednego dnia, gdyż celem życia chrześcijańskiego jest nieustanne zjednoczenie z Bogiem. Należy przypomnieć, że Komunia duchowa to akt modlitewny, którego celem jest osiągnięcie takiej bliskości z Jezusem, jaką daje nam przyjmowanie Go w sakramencie Jego Ciała i Krwi. Choć Komunia duchowa jest ograniczona tylko do wewnętrznego aktu wiary, jednak może przynieść pogłębienie więzi z Jezusem, pomóc w walce z pokusami i uwrażliwić na innych ludzi.
Możliwość przyjęcia Komunii duchowej mają wierni zgromadzeni zarówno w świątyni,jak również uczestniczący we Mszy Świętej transmitowanej przez media, a także chorzy i cierpiący.W przyjmowaniu Komunii w formie duchowej trzeba uwzględnić trzy elementy:
1) wzbudzić wiarę w realną obecność Chrystusa w Eucharystii;
2) wzbudzić miłość ku Niemu;
3) wzbudzić pragnienie, aby Jezus zechciał duchowo wejść w nasze życie.


STOLICA APOSTOLSKA UDZIELA SPECJALNYCH ODPUSTÓW DLA WIERNYCH W OBECNEJ SYTUACJI PANDEMII

Wierni, którym odpust zupełny może być udzielony:

• cierpiący na koronowirusa, przebywający na kwarantannie na polecenie władz sanitarnych w szpitalu lub we własnym domu;
• pracownicy służby zdrowia, członkowie rodzin i wszyscy opiekujący się chorymi na koronawirusa;
• ofiarujący nawiedzenie Najświętszego Sakramentu lub Adorację Eucharystyczną lub lekturę Pisma Świętego przez co najmniej pół godziny, lub odmówienie Różańca Świętego, lub pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej, lub odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego w intencji przebłagania Boga Wszechmogącego o koniec epidemii, ulgę dla tych, którzy cierpią i zbawienie wieczne dla tych, których Pan powołał do siebie;
• będący w niebezpieczeństwie śmierci, pod warunkiem, że byli należycie dysponowani i zwykle za życia modlili się.

Warunki, które wierny winien spełnić celem otrzymania odpustu zupełnego:

• nie być przywiązanym do jakiegokolwiek grzechu;
• być zjednoczonym duchowo na modlitwie poprzez środki masowego przekazu podczas celebracji Mszy Świętej, Różańca Świętego, Drogi Krzyżowej lub innej formy pobożności
lub
przynajmniej odmówić Wyznanie Wiary, Ojcze nasz i pobożne wezwania do Najświętszej Maryi Panny, przy jednoczesnym ofiarowaniu tej próby w duchu wiary w Boga i miłości wobec bliźnich;
• mieć wolę wypełnienia zwykłych warunków odpustu tak szybko, jak to będzie możliwe (spowiedź sakramentalna, przyjęcie Komunii Świętej, modlitwa w intencjach Ojca Świętego).

UZYSKANIE PRZEBACZENIA GRZECHÓW CIĘŻKICH
W SYTUACJI NADZWYCZJNEJ POZA SPOWIEDZIĄ


Akt żalu doskonałego

W Kodeksie Prawa Kanonicznego czytamy, że „Indywidualna i integralna spowiedź oraz rozgrzeszenie stanowią jedyny zwyczajny sposób, przez który wierny, świadomy grzechu ciężkiego, dostępuje pojednania z Bogiem i Kościołem. Jedynie niemożliwość fizyczna lub moralna zwalnia od takiej spowiedzi. W takim wypadku pojednanie może się dokonać również innymi sposobami” (kan. 960).
Ogłoszony przez władze cywilne stan epidemii zagrażający ludzkiemu zdrowiu i życiu można uznać za niemożliwość zastosowania zwyczajnej formy sakramentu pokuty i pojednania. Zgodnie z nauczaniem zawartym w Katechizmie Kościoła Katolickiego, nadzwyczajnym sposobem pojednania się z Bogiem i Kościołem może być wzbudzenie aktu żalu doskonałego. W Katechizmie czytamy: „Gdy żal wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany «żalem doskonałym» lub «żalem z miłości». Taki żal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on także przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe” (nr 1452).
Mając na uwadze powyższe nauczanie Kościoła wszyscy wierni, którzy ze względu na ograniczenia wynikające ze stanu epidemii nie mogą w bliskości Świąt Wielkanocnych przystąpić do spowiedzi indywidualnej, otrzymają łaskę przebaczenia wszystkich grzechów, jeśli spełnią dwa konieczne warunki. Są nimi: żal doskonały i postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, jak to tylko będzie możliwe. Akt żalu doskonałego daje człowiekowi stan łaski uświęcającej, w którym może przyjmować Komunię Świętą (sakramentalnie lub duchowo).
Należy przypomnieć jeszcze jedną dyspozycję zawartą w Kodeksie Prawa Kanonicznego: Wierny, aby otrzymać zbawczy środek sakramentu pokuty, powinien być tak usposobiony, by odrzucając grzechy, którepopełnił, i mając postanowienie poprawy nawracał się do Boga (kan. 987). Przed aktem żalu doskonałego należy więc uczynić rachunek sumienia i postanowić poprawę odrzucając popełnione grzechy i nawracając się do Boga.
Przypominamy również, że czas na wypełnienie trzeciego przykazania kościelnego („Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym przyjąć Komunię Świętą”), zgodnie z decyzją Episkopatu Polski rozpoczyna się w Środę Popielcową i trwa aż do niedzieli Trójcy Świętej, która w tym roku przypada 7 czerwca.

        Intencją powstania tej inicjatywy była potrzeba modlitwy za nasze dzieci (których problemy mamy na sercu, a które często dorastając mają swój plan jakże budzący nasze obawy). Chcemy w tej modlitwie podejmowanej wspólnie zadośćuczynić za nasze grzechy popełnione świadomie lub nie oraz prosić o Bożą opiekę duchową nad naszymi dziećmi.
       Podejmujemy modlitwę włączając się w 20-sto osobowe grupy rodziców, zwane różami. Uczestnik Różańca Rodziców podejmuje modlitwę w intencji swoich dzieci oraz w intencji dzieci pozostałych członków danej róży, a w zamian inni rodzice z tej róży modlą się za jego dzieci. Każdy z rodziców odmawia codziennie jedną dziesiątkę Różańca z przypisaną mu na dany miesiąc tajemnicą. W ten sposób za dzieci tego rodzica odmówiony jest codziennie cały różaniec.

                      Stanowisko Kościoła Katolickiego wobec obchodów Halloween
Kochani rodzice!
Zbliża się uroczystość Wszystkich Świętych, której obchody przypominają chrześcijańskie powołanie do świętości. Ze smutkiem obserwujemy narastającą w Polsce falę inicjatyw podejmowanych w tych dniach w ramach tzw. obchodów Halloween.
Dlatego warto przypomnieć, że:
Obchody Halloween są w naszym pokoleniu zwykłą chociaż subtelna promocją pogaństwa, że wszystkim co niesie ze sobą tzw. kultura śmierci. Sięgają bowiem pogańskiego kultu celtyckiego boga śmierci. Jest to także cicha, ale realna promocja satanizmu. Autor Biblii szatana i twórca współczesnego satanizmu Antoni Lawey stwierdził iż noc z 31 pażdziernika na 1 listopada jest największym świętem satanizmu, lucyferycznym. Kroniki policyjne potwierdzają wzmożoną liczbę aktów przemocy o charakterze okultystycznym w tym właśnie czasie. Kościół przestrzega dlatego swoich wiernych przed angażowaniem się w tego typu inicjatywy, w jakiekolwiek formy okultyzmu i magii.
Wiele osób uśmiecha się pod nosem, kiedy poznaje stanowisko Kościoła na temat Halloween. Najczęściej ludzie używają argumentu: co złego jest w tym, że dzieci przebierają się za czarownice i diabliki? Albo: przecież to tylko zabawa, nie ma w niej nic złego. Problem polega na tym, że cała symbolika i atmosfera Halloween otwiera człowieka na rzeczywistość, o której gdyby człowiek wiedział, uciekałby, gdzie pieprz rośnie.
Taka oto dynia z zapaloną w niej świecą symbolizuje dusze błąkające się w postaci ogników. Tańce czarownic z diabłami i skrzatami przy ognisku (za te postaci przebierają się dzieci) mają za zadanie skontaktować człowieka z duchami. Wróżby mają na celu zajrzeć w zaświaty, by dowiedzieć się czegoś o nadchodzącej przyszłości.
Jak wiemy, wróżby to grzech śmiertelny przeciw Panu Bogu, który jest jedynym Panem Czasów. Nie wolno próbować wcielać się w Jego rolę i próbować odkrywać przyszłość, którą zaplanował. Otwieranie się zaś na duchy to zabawa z diabłem w chowanego, ale na takich zasadach, że jedynie człowiek szuka, a diabeł pozwala się znaleźć. Duchy istnieją. Z tym tylko, że dusze zbawione trwają w adoracji Boga, a nie zajmują się ziemskimi zabawami ludzi. Toteż kiedy wywołujemy duchy, możemy mieć pewność, że spotkamy albo duszę potępioną, albo demony. Bo choćby człowiek tę zabawę traktował zupełnie niepoważnie, to diabły odpowiadają na każde zaproszenie człowieka. Zresztą sama atmosfera Halloween bliższa jest naszym wyobrażeniom piekła niż nieba. Bo czy wyobrażamy sobie niebo jako miejsce, po którym hasają diabełki, potwory, kościotrupy i czarownice? A jeżeli nie, to po co bawić się w piekło? Czy zabawa w potępienie i przebieranie się za przyjaciół szatana jest miła Chrystusowi?
Wszyscy egzorcyści zwracają uwagę, że problemy opętań i schorzeń psychicznych na tle demonicznym zaczynają się niemal zawsze od niewinnych praktyk. Należą do nich: słuchanie obrazoburczej muzyki, wróżenie, kontaktowanie się z duchami, noszenie talizmanów czy też zabawa w piekło, diabły itp.

Bądźmy wierni Eucharystii! – Abp Wiktor Skworc o nowym programie duszpasterskim na lata 2019-2022

Dobrze jest kiedy człowiek nowy tydzień otwiera eucharystycznym spotkaniem. I do tego będziemy też zachęcać: Bądźmy wierni Eucharystii – powiedział abp Wiktor Skworc, przewodniczący Komisji Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski, prezentując nowy program duszpasterski na lata 2019-2022.
“Będziemy mówili przez trzy lata o Eucharystii. Ktoś się zdziwi, dlaczego tak długo. Bo Eucharystia jest centrum. To jest życia Kościoła. To jest sam Chrystus. Szczyt i źródło. Zmartwychwstały, który jest z nami w Eucharystii, który buduje Kościół, wspólnotę” – powiedział abp Skworc.
Każdy rok programu duszpasterskiego będzie miał swój temat.

"W tym dniu odkrywamy w Maryi szczególną orędowniczkę naszego Narodu" – przypomina o. Marian Waligóra, przeor Jasnej Góry. Podkreśla, że „poprzez naszych władców, szczególnie króla Jana Kazimierza, który złożył Śluby Lwowskie, obraliśmy Maryję na Królową Polski. Nie boimy się nazywać Ją Królową, choć to Jej królowanie jest dla nas bardziej matczyną bliskością, która zaprasza nas do tego, byśmy królowali razem z Chrystusem, bo to On jest Królem wszechświata" – zauważa jasnogórski przeor.

List Apostolski o znaczeniu żłóbka


Publikujemy pełną treść Listu Apostolskiego Ojca Świętego Franciszka "Admirabile signum", o znaczeniu i wartości żłóbka.
1. Godny podziwu znak żłóbka, tak drogi chrześcijanom, zawsze budzi zadziwienie i zdumienie. Przedstawienie wydarzenia narodzin Jezusa oznacza zwiastowanie tajemnicy wcielenia Syna Bożego, z prostotą i radością. Żłóbek jest jakby żywą Ewangelią, która wypływa z kart Pisma Świętego. Kontemplując scenę Bożego Narodzenia, jesteśmy zaproszeni do duchowego wyruszenia w drogę, pociągnięci pokorą Tego, który stał się człowiekiem, aby spotkać każdego człowieka. I odkrywamy, że On nas miłuje tak bardzo, że jednoczy się z nami, abyśmy i my mogli się z Nim zjednoczyć.

 

      

 

NIEDZIELA 25.09.2022

Wszystkie Msze św. w kościele

8.00

9.15

10.30

10.30

12.00

12.00

+Władysław ,Wanda, Adam Olejnik

+ Stanisławę Książek i zmarłych z rodziny Litwinów

O Boże błogosławieństwo i opiekę Matki Bożej w kolejna rocznicę urodzin dla Mai i Zuzi Grabowicz

Dziękczynna z prośbą o Boże błogosławieństwo dla Katarzyny i Jacka Gębura z ok XXX r. zawarcia sakramentu małżeństwa i dla dzieci

+ Stanisław Furgon w XV r. śm.

+Józefę Bogdziewicz w miesiąc po pogrzebie

PONIEDZIAŁEK

26.09.2022

Wtorek

27.09.2022

18.00

O Boże błogosławieństwo i opiekę Matki Bożej dla bratanka Daniela

Środa

28.09.2022

Czwartek

29.09.2022

18.00

Dziękczynna z prośbą o Boże błogosławieństwo       i opiekę Matki Bożej w XV r. ślubu Renaty i Marka Kozłowskich oraz Magdaleny i Stanisława Wiloch w III r. ślubu

Piątek

30.09.2022

Sobota

01.10.2022

18.00

Przebłagalna do Niepokalanego Serca Maryi

NIEDZIELA 02.10.2022

Wszystkie Msze św. w kościele

8.00

9.15

10.30

10.30

12.00

12.00

+ Rodziców Halinę i   Henryka Bielińskich

Józefę Każmirek i Halinę Dobak

+ Babcię Teresę Demską

+ Rodziców Stanisławę i Zygmunta Koziej w kolejną r. śm. i siostrę Bożenę

+ Józefa Adamczyka w V r. śm.

+Rodziców Mariannę   i Stefana Mańko

     
 
Design by FxDesign Darmowy szablon Joomla